از روزگار دلم گرفته

                                    از این تکرار دلم گرفته

                                       دلم می خواد گریه کنم

                                          بارون ببار دلم گرفته

                                       برای گم کردن خویش

                                      رها شدن از کم و بیش

                                       برای در خود گم شدن

                                       جدا از این مردم شدن

                                 بهانه ی گریه می خوام

                                          بهانه ی فریاد زدن

                                     بیا تو باش ای مهربان

                                          بهانه ی گریه ی من

                                            از روزگار دلم گرفته

                                        از این تکرار دلم گرفته

                                           دلم می خواد گریه کنم

                                             بارون ببار دلم گرفته

                                               از من دیگه هیچی نمونده

                                            یه قصه ام صد باره خونده

                                              امروز هوا هوای گریه س

                                          گونه هامو بارون پوشونده

                                             ابر غمم بارون نمی شه

                                        درد سکوت درمون نمی شه

                                              بخون برام از پشت شیشه

                                              درد سکوت درمون نمی شه

                                                     از روزگار دلم گرفته

                                                 از این تکرار دلم گرفته

                                                    دلم می خواد گریه کنم

                                                         بارون ببار دلم گرفته